خواهی که حیات جاودانه بینی (1845)
-
اندازه متن
+
خواهی که حیات جاودانه بینی
وز فقر نشانهٔ عیانی بینی
اندر ره فقر بد مرو تا نرود
مردانه درآ که زندگانی بینی
خواهی که حیات جاودانه بینی
وز فقر نشانهٔ عیانی بینی
اندر ره فقر بد مرو تا نرود
مردانه درآ که زندگانی بینی
آن زلف سیاه و قد رعناش نگر شیرینی آن لعل شکرخاش نگر
گفتم که زکوة حسن…
دل رفت و سرِ راهِ دلْاِستان بگرفت وز عشق، دو زلفِ او به دندان بگرفت
پرسید:…

