آشفته همی رَوی به کویی ای جان (1377)
-
اندازه متن
+
آشفته همی رَوی به کویی ای جان
میجویی از آن گمشدهٔ خویش نشان
من دوش بدیدم کمرت را ز میان
هان تا نبری گمانِ بد بر دگران
چه مایه رنج کشیدم ز یار تا این کار (1138)
چه مایه رنج کشیدم ز یار تا این کار بر آب دیده و خون جگر گرفت قرار
هر کِی ز حور پرسدت، رخ بنما که «همچنین» (1826)
هر کِی ز حور پرسدت، رخ بنما که «همچنین» هر کِی ز ماه گویدت، بام برآ که «همچنین»
…
