مردا منشین جز که به پهلوی رجال (1102)
-
اندازه متن
+
مردا منشین جز که به پهلوی رجال
خوش باشد آینه به پهلوی صقال
یارب چه طرب دارد جان پهلوی جان
آن سنگ بود فتاده پهلوی سفال
مرا حلوا هوس کردست حلوا (106)
مرا حلوا هوس کردست حلوا میفکن وعده حلوا به فردا
دل و جانم بدان حلواست پیوست…
چمنی که تا قیامت گل او به بار بادا (166)
چمنی که تا قیامت گل او به بار بادا صنمی که بر جمالش دو جهان نثار بادا
