در خاموشی چرا شوی کند و ملول (1096)
-
اندازه متن
+
در خاموشی چرا شوی کند و ملول
خو کن به خموشی که اصولست اصول
خود کو خموشی آنکه خمش میخوانی
صد بانک و غریو است و پیامست و رسول
چه باده بود که در دور از بگه دادی (3052)
چه باده بود که در دور از بگه دادی که میشکافد دور زمانه از شادی
نبود…
ای آنک جمله عالم از توست یک نشانی (2959)
ای آنک جمله عالم از توست یک نشانی زخمت بر این نشانه آمد کنون تو دانی
