مائیم و دمی کوته و سودای دراز (962)
-
اندازه متن
+
مائیم و دمی کوته و سودای دراز
در سایهٔ دل فکنده دو پای دراز
نظاره‌کنان بسوی صحرای دراز
صد روز قیامت است چه جای دراز
خاک آن کس شو که آب زندگانش روشنست (387)
خاک آن کس شو که آب زندگانش روشنست نیم نانی دررسد تا نیم جانی در تنست
با ملک غمت چرا تکبر نکنم (1173)
با ملک غمت چرا تکبر نکنم وز غلغله‌ات چرا جهان پر نکنم
پیش کرم کفت چو…
