گر جان داری بیار جان باز آخر (907)
-
اندازه متن
+
گر جان داری بیار جان باز آخر
آنجای که برده‌ای ز آغاز آخر
یک نکته شنید جان از آنجا آمد
صد نکته شنید چون نشد باز آخر
ای تو ز خوبی خویش آینه را مشتری (3018)
ای تو ز خوبی خویش آینه را مشتری سوخته باد آینه تا تو در او ننگری
زهی می کاندر آن دستست هیهات (353)
زهی می کاندر آن دستست هیهات که عقل کل بدو مستست هیهات
بر آن بالا برد…
