چون نیستی تو محض اقرار بود (644)
-
اندازه متن
+
چون نیستی تو محض اقرار بود
هستی تو سرمایهٔ انکار بود
هرکس که ز نیستی ندارد بوئی
کافر میرد اگرچه دیندار بود
پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا (32)
پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا بردوخت مرقع از رگ و از پوست مرا
نه آن بیبهره دلدارم که از دلدار بگریزم (1429)
نه آن بیبهره دلدارم که از دلدار بگریزم نه آن خنجر به کف دارم کز این پیکار بگریزم
…
