هر ذره که چون گرسنه بر خوان خداست (440)
-
اندازه متن
+
هر ذره که چون گرسنه بر خوان خداست
گر تا باید خورند اینخوان برپاست
بر خوان ازل گرچه ز خلقان غوغاست
خوردند و خوردند کم نشد خوان برجاست
پدید گشت یکی آهوی در این وادی (3103)
پدید گشت یکی آهوی در این وادی به چشم آتش افکند در همه نادی
همه سوار…
وا مگردان هیچ ازینها دم مزن (31-3)
بخش ۳۱ - وصیت کردن عمران جفت خود را بعد از مجامعت کی مرا ندیده باشی
پیشنمایش
