با شاه هر آنکسی که در خرگاهست (229)
-
اندازه متن
+
با شاه هر آنکسی که در خرگاهست
آن از کرم و لطف و عطای شاهست
با شاه کجا رسی بهر بیخویشی
زانجانب بیخودی هزاران راهست
ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بین (1812)
ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بین ای تو چنین و صد چنین مخدوم جانم…
مگردان روی خود ای دیده رویم (1538)
مگردان روی خود ای دیده رویم به من بنگر که تا از تو برویم
سبوی جسمم…
