ای جان ز دل تو بر دل من راهست (184)
-
اندازه متن
+
ای جان ز دل تو بر دل من راهست
وز جستن آن راه دلم آگاه است
زیرا دل من چو آب صافیّ خوش است
آب صافی آینهدار ماه است
من کی آرم رحم خلم آلود را (178-5)
بخش ۱۷۸ - مجرم دانستن ایاز خود را درین شفاعتگری و عذر این جرم خواستن و در آن عذرگویی خود…
در خاک در وفای آن سیمین بر (895)
در خاک در وفای آن سیمین بر میکار دل و دیده میندیش ز بر
از من…
