آنکو ز نهال هوست خیزانست (147)
-
اندازه متن
+
آنکو ز نهال هوست خیزانست
چون مست به هر شاخ در آویزانست
کز شاخ طرب حاملهٔ فرزند است
کو قرهٔ عین طرب انگیزانست
ای کرده تو مهمانم در پیش درآ جانم (1465)
ای کرده تو مهمانم در پیش درآ جانم زان روی که حیرانم من خانه نمیدانم
ای…
یار مرا چو اشتران باز مهار میکشد (558)
یار مرا چو اشتران باز مهار میکشد اشتر مست خویش را در چه قطار میکشد
جان…
