آن جان که از او دلبر ما شادانست (122)
-
اندازه متن
+
آن جان که از او دلبر ما شادانست
پیوسته سرش سبز و لبش خندان است
اندازهٔ جان نیست چنان لطف و جمال
آهسته بگوئیم مگر جانانست
چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم (1596)
چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم یار تنهاماندگان را دم به دم می خواندیم
بیدار کن طرب را بر من بزن تو خود را (191)
بیدار کن طرب را بر من بزن تو خود را چشمی چنین بگردان کوری چشم بد را
