از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ما (8)
-
اندازه متن
+
از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ما
آمد به فغان ز دستِ ما ساغر ما
از بس که همی خوریم می بر سر می
ما در سر می شدیم و می در سر ما
خواجهای بودست او را دختری (159-5)
بخش ۱۵۹ - وصیت کردن پدر دختر را کی خود را نگهدار تا حامله نشوی از شوهرت
آمدم تا رو نهم بر خاک پای یار خود (745)
آمدم تا رو نهم بر خاک پای یار خود آمدم تا عذر خواهم ساعتی از کار خود
