از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ما (8)
-
اندازه متن
+
از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ما
آمد به فغان ز دستِ ما ساغر ما
از بس که همی خوریم می بر سر می
ما در سر می شدیم و می در سر ما
سپاس و شکر خدا را که بندها بگشاد (930)
سپاس و شکر خدا را که بندها بگشاد میان به شکر چو بستیم بند ما بگشاد
آه که دلم برد غمزههای نگاری (3029)
آه که دلم برد غمزههای نگاری شیر شگرف آمد و ضعیف شکاری
هیچ دلی چون نبود…
پیشنمایش
