گر در آب و گر در آتش میروی (2926)
-
اندازه متن
+
گر در آب و گر در آتش میروی
آن نمیدانم برو خوش میروی
در رخت پیداست والله رنگ او
رو که سوی یار مه وش میروی
نقشها را پشت و پایی میزنی
سوی نقش نامنقش میروی
ذوق جانها میزند بر جان تو
مست و دست انداز و سرکش میروی
در پی تو میدود اقبال رو
گر به عرش و گر به مفرش میروی
آنک در سر داری از سودای یار
چه عجب گر تو مشوش میروی
شه صلاح الدین برآ زین شش جهت
گرچه ظاهر اندر این شش میروی
از بسکه به نزدیک توام من دورم (1120)
از بسکه به نزدیک توام من دورم وز غایت آمیزش تو مهجورم
وز کثرت پیداشدگی مستورم…
ای جهان برهم زده سودای تو سودای تو (2202)
ای جهان برهم زده سودای تو سودای تو چاشنی عمرم از حلوای تو حلوای تو
دامن…
