گر در آب و گر در آتش میروی (2926)
-
اندازه متن
+
گر در آب و گر در آتش میروی
آن نمیدانم برو خوش میروی
در رخت پیداست والله رنگ او
رو که سوی یار مه وش میروی
نقشها را پشت و پایی میزنی
سوی نقش نامنقش میروی
ذوق جانها میزند بر جان تو
مست و دست انداز و سرکش میروی
در پی تو میدود اقبال رو
گر به عرش و گر به مفرش میروی
آنک در سر داری از سودای یار
چه عجب گر تو مشوش میروی
شه صلاح الدین برآ زین شش جهت
گرچه ظاهر اندر این شش میروی
جانا تبش عشق به غایت برسید (618)
جانا تبش عشق به غایت برسید از شوق تو کارم به شکایت برسید
ارزانکه نخواهی که…
ای چرخ عیب جویم وی سقف پرستیزم (1696)
ای چرخ عیب جویم وی سقف پرستیزم تا کی به گوشه گوشه از مکر تو گریزم
پیشنمایش
