گر در آب و گر در آتش میروی (2926)
-
اندازه متن
+
گر در آب و گر در آتش میروی
آن نمیدانم برو خوش میروی
در رخت پیداست والله رنگ او
رو که سوی یار مه وش میروی
نقشها را پشت و پایی میزنی
سوی نقش نامنقش میروی
ذوق جانها میزند بر جان تو
مست و دست انداز و سرکش میروی
در پی تو میدود اقبال رو
گر به عرش و گر به مفرش میروی
آنک در سر داری از سودای یار
چه عجب گر تو مشوش میروی
شه صلاح الدین برآ زین شش جهت
گرچه ظاهر اندر این شش میروی
گر چرخ زنم گرد تو خورشید زنم (1276)
گر چرخ زنم گرد تو خورشید زنم ور طبل زنم نوبت جاوید زنم
چون حارس چوبک…
قومی غمگین و خود مدان غم ز کجاست (368)
قومی غمگین و خود مدان غم ز کجاست قومی شادان و بیخبر کان ز چه جاست
