چو مرا ز عشق کهنه صنما به یاد دادی (2846)
-
اندازه متن
+
چو مرا ز عشق کهنه صنما به یاد دادی
دل همچو آتشم را به هزار باد دادی
چو ز هجر تو به نالم ز خدا جواب آید
که چو یوسفی خریدی به چه در مزاد دادی
دو جهان اگر درآید به دلم حقیر باشد
دل خسته را ز عشقت چه عجب گشاد دادی
تو اگر ز خار گفتی دو هزار گل شکفتی
تو اگر چه تلخ گفتی همگی مراد دادی
تبریز شمس دین تو ز جهان جان چه داری
که دکان این جهان را تو چنین کساد دادی
مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست(490)
مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست همیشه سجده گهم آستان خرگه توست
به…
آن یکی الله میگفتی شبی (7-3)
بخش ۷ - بیان آنک الله گفتن نیازمند عین لبیک گفتن حق است
آن…
