مست رسید آن بت بیباک من (2106)
-
اندازه متن
+
مست رسید آن بت بیباک من
دردکش و دلخوش و چالاک من
گفت به من بنگر و دلشاد شو
هیچ به خود منگر غمناک من
ز آب و گل این دیده تو پرگل است
پاک کنش در نظر پاک من
دست بزد خرقه من چاک کرد
گفت مزن بخیه بر این چاک من
روی چو بر خاک نهادم بگفت
پاک مکن روی خود از خاک من
ای منت آورده منت میبرم
ز آنک منم شیر و تو شیشاک من
نفت زدم در تو و میسوز خوش
لیک سیه مینکند زاک من
هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد (852)
هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد میجوشد و صافش همه جان میگردد
خورشید و مه…
اندر آخر حمزه چون در صف شدی (165-3)
بخش ۱۶۵ - در آمدن حمزه رضی الله عنه در جنگ بی زره
اندر آخر حمزه چون…
