به گوشهای بروم گوش آن قدح گیرم (1738)
-
اندازه متن
+
به گوشهای بروم گوش آن قدح گیرم
که عاشق قدح و درد و خصم تدبیرم
خوش است گوشه و یا گوشه گشتهای چون من
به هر چه باشد از این دو چو شهد و چون شیرم
چو آب و روغن با هر کی مرغ آبی نیست
که زهره طالعم و شکر سکرتأثیرم
ز حلق من آن خواهم که شکر سکر کند
دگر همه به تو بخشیدم ای بک و میرم
روم سری بنهم کان سری است باده جان
که خفته به سر پراحتیال و تزویرم
گر نقل و کباب و بادهٔ ناب خوری (1928)
گر نقل و کباب و بادهٔ ناب خوری میدان که به خواب در، همی آب خوری
مرا اگر تو نخواهی منت به جان خواهم (1728)
مرا اگر تو نخواهی منت به جان خواهم وگر درم نگشایی مقیم درگاهم
چو ماهیم که…
پیشنمایش
