ای خواجه بفرما به کی مانم به کی مانم (1488)
-
اندازه متن
+
ای خواجه بفرما به کی مانم به کی مانم
من مرد غریبم نه از این شهر جهانم
گر دم نزنم تا حسد خلق نجنبد
دانم که نگویم نتوانم که ندانم
آن کل کلهی یافت و کل خویش نهان کرد
با بنده به خشم است که دانای نهانم
گر صلح کند داروی کلیش بسازیم
از ننگ کلی و کلهش بازرهانم
در روزه چو از طبع دمی پاک شوی (1860)
در روزه چو از طبع دمی پاک شوی اندر پی پاکان تو بر افلاک شوی
از…
من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان (1815)
من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان من بکشم دامن تو دامن من هم تو…
