رشاء العشق حبیبی لشرود و مضل (1367)
-
اندازه متن
+
رشاء العشق حبیبی لشرود و مضل
کل قلب لهواه وجد الصبر یصل
سنه الوصل قصیر عجل معتجل
سنه الهجر طویل و مدید و ممل
یملاء الکاس حبیبی و طبیبی و تذر
فعلن مفتعلن او فعلاتن و فعل
ناول الکاس نهارا و جهارا و قحا
لا یخاف رهقا من بمحیاک قتل
اندیشه و غم را نبود هستی و تاب (84)
اندیشه و غم را نبود هستی و تاب آنجا که شرابست و ربابست و کباب
عیش…
هر موی زلف او یکی جان دارد (853)
هر موی زلف او یکی جان دارد ما را چو سر زلف پریشان دارد
دانی که…
