آن مطرب ما خوشست و چنگش (1240)
-
اندازه متن
+
آن مطرب ما خوشست و چنگش
دیوانه شود دل از ترنگش
چون چنگ زند یکی تو بنگر
کز لطف چگونه گشت رنگش
گر تنگ آیی ز زندگانی
برجه به کنار گیر تنگش
رو که به مهمان تو مینروم ای اخی (3014)
رو که به مهمان تو مینروم ای اخی بست مرا از طعام دود دل مطبخی
رزق…
چون کار مسافران دینم کردی (1838)
چون کار مسافران دینم کردی حمال امانت یقینم کردی
گفتم که ضعیفم و گرانست این بار…
