آن مطرب ما خوشست و چنگش (1240)
-
اندازه متن
+
آن مطرب ما خوشست و چنگش
دیوانه شود دل از ترنگش
چون چنگ زند یکی تو بنگر
کز لطف چگونه گشت رنگش
گر تنگ آیی ز زندگانی
برجه به کنار گیر تنگش
ای دل به ادب بنشین برخیز ز بدخویی (2620)
ای دل به ادب بنشین برخیز ز بدخویی زیرا به ادب یابی آن چیز که میگویی
مردان تو در دایرهٔ کن فیکون (1516)
مردان تو در دایرهٔ کن فیکون دل نقطهٔ وحدتست و از عرش فزون
گر در چیند…
پیشنمایش
