وقتت خوش وقتت خوش حلوایی و شکرکش (1231)|
-
اندازه متن
+
وقتت خوش وقتت خوش حلوایی و شکرکش
جمشید تو را چاکر خورشید تو را مفرش
بخرام بیا کاین دم والله که نمیگنجد
نی میوه و نی شیوه نی چرخ و مه و مه وش
جز ما و تو و جامی دریا کف خوش نامی
چون دیگ مجوش از غم چون ریگ بیا درکش
زان سوی چو بگذشتم شش پنج زنش گشتم
یا رب که چهها دارد زان جانب پنج و شش
ناساخته افتادم در دام تو ای خوش دم
ای باده در باده ای آتش در آتش
نی بس کن و نی بس کن خود را همه اخرس کن
کاین نیست قرائاتی کش فهم کند اخفش
خوش بنوشم تو اگر زهر نهی در جامم (1650)
خوش بنوشم تو اگر زهر نهی در جامم پخته و خام تو را گر نپذیرم خامم
نومید مشو جانا کاومید پدید آمد (631)
نومید مشو جانا کاومید پدید آمد اومید همه جانها از غیب رسید آمد
نومید مشو گرچه…
پیشنمایش
