کسی بگفت ز ما یا از اوست نیکی و شر (1148)
-
اندازه متن
+
کسی بگفت ز ما یا از اوست نیکی و شر
هنوز خواجه در اینست ریش خواجه نگر
عجب که خواجه به رنگی که طفل بود بماند
که ریش خواجه سیه بود و گشت رنگ دگر
بگویمت که چرا خواجه زیر و بالا گفت
بدان سبب که نگشتست خواجه زیر و زبر
به چار پا و دو پا خواجه گرد عالم گشت
ولیک هیچ نرفتست قعر بحر به سر
گمان خواجه چنانست که خواجه بهتر گشت
ولیک هست چو بیمار دق واپستر
به حجت و به لجاج و ستیزه افزون گشت
ز جان و حجت ذوقش نبود هیچ خبر
طریق بحث لجاجست و اعتراض و دلیل
طریق دل همه دیده‌ست و ذوق و شهد و شکر
آن می که گشود مرغ جان را پر و بال (1083)
آن می که گشود مرغ جان را پر و بال دل را برهانید ز سیری و ملال
هم لبان می‌فروشت باده را ارزان کند (753)
هم لبان می‌فروشت باده را ارزان کند هم دو چشم شوخ مستت رطل را گردان کند
