مبر رنج ای برادر خواجه سخت است (349)
-
اندازه متن
+
مبر رنج ای برادر خواجه سخت است
به وقت داد و بخشش شوربخت است
اگر چه باغ را نیمی گرفته است
ولیکن سخت بیمیوه درخت است
گشاده ابروست و بسته کیسه
مشو غره که او را سیم و رخت است
دو دستش را به تخته دوختستند
چه سود ار خواجه بر بالای تخت است
وجودش گر چه یک پارهست چون کوه
سخا اش مرده است و لخت لخت است
ای در غم بیهوده رو کم ترکوا برخوان (1872)
ای در غم بیهوده رو کم ترکوا برخوان وی حرص تو افزوده رو کم ترکوا برخوان
گم باد سَری که آن سَران را پا نیست (395)
گم باد سَری که آن سَران را پا نیست وان دل که بجان غرقهٔ این سودا نیست
پیشنمایش
