از دفتر عمر ما یکتا ورقی ماندهست (327)
-
اندازه متن
+
از دفتر عمر ما یکتا ورقی ماندهست
کز غیرت لطف آن جان در قلقی ماندهست
بنوشته بر آن دفتر حرفی ز شکر خوشتر
از خجلت آن حرفش مه در عرقی ماندهست
عمر ابدی تابان اندر ورق بستان
نی خوف ز تحویلی نی جای دقی ماندهست
نامش ورقی بوده ملک ابد اندر وی
اسرار همه پاکان آن جا شفقی ماندهست
پیچیده ورق بر وی نوری ز خداوندی
شمس الحق تبریزی روشن حدقی ماندهست
کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست (396)
کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست هم کودکی از کمال خیزد شک نیست
گر زانکه پدر…
میجوشد دل که تا به جوش تو رسد (833)
میجوشد دل که تا به جوش تو رسد بیهوش شده است تا به هوش تو رسد
