ز جام ساقی باقی چو خوردهای تو دلا (234)
-
اندازه متن
+
ز جام ساقی باقی چو خوردهای تو دلا
که لحظه لحظه برآری ز عربده عللا
مگر ز زهره شنیدی دلا به وقت صبوح
که بزم خاص نهادم صلای عیش صلا
بلا درست بلایش بنوش و دُر میبار
چه میگریزی آخر گریز توست بلا
پیاله بر کف زاهد ز خلق باکش نیست
میان خلق نشستست در خلاست خلا
زهی پیاله که در چشم سر همیناید
ز دست ساقی معنی تو هم بنوش هلا
زاغ چون بشنود آمد از حسد (67-1)
بخش ۶۷ - طعنهٔ زاغ در دعوی هدهد
زاغ چون بشنود آمد…
ای دوست به حق آنکه جان را جانی (1734)
ای دوست به حق آنکه جان را جانی چون نامهٔ من رسد به تو برخوانی
از…
