به خانهخانه میآرد چو بیذق شاهِ جان ما را (72)
-
اندازه متن
+
به خانهخانه میآرد چو بیذق شاهِ جان ما را
عجب بردست یا ماتست زیر امتحان ما را
همه اجزای ما را او کشانیدهست از هر سو
تراشیدهست عالم را و معجون کرده زان ما را
ز حرص و شهوتی ما را مهاری کرده در بینی
چو اشتر میکشاند او به گرد این جهان ما را
چه جای ما که گردون را چو گاوان در خرس بست او
که چون کنجد همیکوبد به زیر آسمان ما را
خنک آن اشتری کاو را مهار عشق حق باشد
همیشه مست میدارد میان اشتران ما را
یک فقیهی ژندهها در چیده بود (60-4)
بخش ۶۰ - حکایت آن فقیه با دستار بزرگ و آنک بربود دستارش و بانگ میزد کی باز کن ببین…
طبع تو چو سنگست و دلت چون آهن (1491)
طبع تو چو سنگست و دلت چون آهن وز آهن و سنگ جسته آتش سوی من
پیشنمایش
