سعدی گر خود همه عالم بگشایی تو به تیغ (49) کپی نوشته کپی شد کپی لینک کپی شد ۱۴۰۴/۰۹/۱۴ - اندازه متن + گر خود همه عالم بگشایی تو به تیغ چه سود که باز میگذاری به دریغ؟ / مکن عمر ضایع به افسوس و حیف (50) به کین دشمنان باطل میندیش (48) / سعدی تا ندانی که سخن عین صواب است مگوی (13-7) هندوی نفط اندازی همیآموخت. حکیمی گفت تو را که خانه نیین است، بازی نه این است تا… مطالعه سعدی آن که در راحت و تنعم زیست (63-8) هر که در زندگانی نانش نخورند، چون بمیرد نامش نبرند. لذت انگور بیوه داند نه خداوند میوه. یوسف صدیق علیه… مطالعه نویسندهmaryamآخرین نوشتارسر گاه و دیهیم شاه اورمزد (1)چو دانست کز مرگ نتوان گریخت (2) 📋 بازگشت به فهرست دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخنشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *