جایی نرسد کس به توانایی خویش (44)
-
اندازه متن
+
جایی نرسد کس به توانایی خویش
الا تو چراغ رحمتش داری پیش
به دست آهک تفته کردن خمیر (36-1)
دو برادر یکی خدمت سلطان کردی و دیگر به زورِ بازو نان خوردی. باری، این توانگر گفت درویش را که:…
نشنیدی که صوفییی میکوفت (3-4)
جوانی خردمند از فنونِ فضایل حظّی وافر داشت و طبعی نافر. چندانکه در محافلِ دانشمندان نشستی، زبان سخن ببستی. باری…
