بزرگی نماند بر آن پایدار (40)
-
اندازه متن
+
بزرگی نماند بر آن پایدار
که مردم به چشمش نمایند خوار
نه هر بیرون که بپسندی درونش همچنان باشد (31)
نه هر بیرون که بپسندی درونش همچنان باشد بسا حلوای صابونی که زهرش در میان باشد
دونان نخورند و گوش دارند (97-8)
زر از معدن به کان کندن به در آید وز دست بخیل به جان کندن
دونان نخورند…
