افروخت چراغ خانه‌ام تا به سحر
-
اندازه متن
+
افروخت چراغ خانه‌ام تا به سحر
یک لحظه نه برگرفتم از راه نظر
صد قافله بگذشت و بیاسود و بخفت
اما دل من بودش از خواب حذر
گفتم ستمت؟ گفت ستم کیش من است
گفتم ستمت؟ گفت ستم کیش من است. گفتم کرمت؟گفت که در ویش من است.
گفتم به…
تاریک شب است و روی صحراست سفید
تاریک شب است و روی صحراست سفید یک خال سیه نیز نه در اوست پدید
تاریک…
