بشگفت، به گل گفتم، با دست بهار
-
اندازه متن
+
بشگفت، به گل گفتم، با دست بهار
ابر از ره “کالچرود” می گیرد بار.
گل گفت: مرا زخمی افتاده به دل
گر نشکفم آنچنان، مرا عذر بدار.
گفتم: سخنی ساز که غم بزداید
گفتم: سخنی ساز که غم بزداید گفتا: به غمی شو که غمت افزاید
گفتم کی آن…
گفتم چه شبی؟ گفت ز گیسوی من است
گفتم چه شبی؟ گفت ز گیسوی من است. گفتم چه رهی؟ گفت بر ابروی من است.
پیشنمایش
