گرچه به زبان موی بر آرم از سنگ
-
اندازه متن
+
گرچه به زبان موی بر آرم از سنگ،
ور چه به سخن آینه از صد فرسنگ
افسوس که می ناید بر لب ز هزار
دردا، که هزارم ز نگفتن دلتنگ
گفتم: به شب مستی چون خواهد کرد؟
گفتم: به شب مستی چون خواهد کرد؟ گفت: از در، نا اهل برون خواهد کرد
پس…
شب نیست که از دیده نرانی خونم
شب نیست که از دیده نرانی خونم دیری ست که من با تو ز خود بیرونم
پیشنمایش
