گفتم: سخنی ساز که غم بزداید
-
اندازه متن
+
گفتم: سخنی ساز که غم بزداید
گفتا: به غمی شو که غمت افزاید
گفتم کی آن دیر سفر باز اید؟
گفتا بشکیب عاشق! او می آید
جان با تن من دوش به دعوا افتاد
جان با تن من دوش به دعوا افتاد این زاو گله کرد و این گله زاو بگشاد
باد آمد و گل آمد و وقت آمد خوب
باد آمد و گل آمد و وقت آمد خوب خیز ای پسر وخیمه ز خاشاک بروب
