همراه! ما به ابدیت گلها پیوستهایم
-
اندازه متن
+
میان لحظه و خاک ، ساقه گرانبار هراسی نیست.
همراه! ما به ابدیت گلها پیوستهایم.
تابش چشمانت را به ریگ و ستاره سپار:
تراوش رمزی در شیار تماشا نیست.
نه در این خاک رس نشانه ترس
و نه بر لاجورد بالا نقش شگفت.
در صدای پرنده فروشو.
اضطراب بال و پری سیمای ترا سایه نمی کند.
در پرواز عقاب
تصویر ورطه نمی افتد.
سیاهی خاری میان چشم و تماشا نمی گذرد.
و فراتر:
میان خوشه و خورشید
نهیب داس از هم درید.
میان لبخند و لب
خنجر زمان در هم شکست.
خانهی دوست کجاست
[ai_playlist id="15580"] خانهی دوست کجاست؟ در فلق بود که پرسید سوار. آسمان مکثی کرد. رهگذر شاخه نوری که به…
صدا کن مرا صدای تو خوب است
[ai_playlist id="15671"] صدا کن مرا صدای تو خوب است. صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است که در انتهای…
