ای کاش که بخت، سازگاری کردی (41)
-
اندازه متن
+
ای کاش که بخت، سازگاری کردی
با جور زمانه یار، یاری کردی
از دست جوانیام چو بِرْبود عنان
پیری چو رکاب، پایداری کردی
اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید (230)
اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید که بویِ خیر ز زهدِ ریا نمیآید
جهانیان…
گُلعِذاری ز گلستانِ جهان ما را بس (268)
گُلعِذاری ز گلستانِ جهان ما را بس زین چمن سایهٔ آن سروِ روان ما را بس
پیشنمایش
