سیلاب گرفت گِرد ویرانهٔ عمر (20)
-
اندازه متن
+
سیلاب گرفت گِرد ویرانهٔ عمر
وآغاز پُری نهاد پیمانهٔ عمر
بیدار شو ای خواجه که خوش خوش بکِشد
حمّال زمانه رخت از خانهٔ عمر
آن که رخسارِ تو را رنگِ گل و نسرین داد (112)
آن که رخسارِ تو را رنگِ گل و نسرین داد صبر و آرام توانَد به منِ مسکین داد
…
بعد از این دستِ من و دامنِ آن سروِ بلند (181)
بعد از این دستِ من و دامنِ آن سروِ بلند که به بالای چَمان از بُن و بیخَم…
