لطف باشد گر نپوشى از گداها، روت را (41)
-
اندازه متن
+
لطف باشد گر نپوشى از گداها، روت را
تا به کام دل ببیند دیدهٔ ما، روت را
همچو هاروتیم دایم در بلاى عشق زار
کاشکى هرگز ندیدى دیدهٔ ما، روت را
کى شدى هاروت در چاه زنخدانش اسیر
گر نگفتى شمهاى از حسن او ماروت را
بوى گل برخاست گویى در چمنها، روت بود
بلبلان مستند گویى دیده چون ما، روت را
تا به کى با تلخى هجر تو سازد اى صنم
روى بنما تا ببیند حافظ ما، روت را
نفس برآمد و کام از تو بر نمیآید (237)
نفس برآمد و کام از تو بر نمیآید فغان که بختِ من از خواب در نمیآید
نه هر که چهره برافروخت دلبری داند (177)
نه هر که چهره برافروخت دلبری داند نه هر که آینه سازد سِکندری داند
نه…
پیشنمایش
