چشمت که فسون و رنگ میبارد از او (34)
-
اندازه متن
+
چشمت که فسون و رنگ میبارد از او
افسوس که تیر جنگ میبارد از او
بس زود ملول گشتی از همنفَسان
آه از دل تو که سنگ میبارد از او
روزگاریست که سودایِ بتان دینِ من است (52)
روزگاریست که سودایِ بتان دینِ من است غمِ این کار نشاطِ دلِ غمگینِ من است
…
گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم (324)
گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم همچُنان چشمِ گشاد از کَرَمَش میدارم
به طَرَب…
