سعدی رفتن چو ضرورتست و منزل بگذاشت (7) کپی نوشته کپی شد کپی لینک کپی شد ۱۴۰۴/۰۹/۱۴ - اندازه متن + رفتن چو ضرورتست و منزل بگذاشت من خود ننهم دلی که بر باید داشت / هر که گوید کلاغ چون بازست (8) گوینده را چه غم که نصیحت قبول نیست (6) / سعدی استاد معلم چو بود بی آزار (4-7) معلم کُتّابی دیدم در دیار مغرب ترشروی تلخ گفتار بدخوی مردم آزار گدا طبع ناپرهیزگار که عیش مسلمانان به دیدن… مطالعه سعدی به چشمِ خویش دیدم در بیابان (34-8) کارها به صبر بر آید و مُستَعجِل به سر در آید به چشمِ خویش دیدم در بیابان… مطالعه نویسندهmaryamآخرین نوشتارسر گاه و دیهیم شاه اورمزد (1)چو دانست کز مرگ نتوان گریخت (2) 📋 بازگشت به فهرست دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخنشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *