گهی کاندر بلا مانی، (ز جان و دل) خدا خوانی (79)
-
اندازه متن
+
گهی کاندر بلا مانی، (ز جان و دل) خدا خوانی
چو بازت عافیت بخشد سر از طاعت بگردانی
دانی چه گفت مرا آن بلبل سحری؟ (27-2)
وقتی در سفر حجاز طایفه‌ای جوانانِ صاحبدل هم‌دمِ من بودند و هم‌قدم؛ وقت‌ها زمزمه‌ای بکردندی و بیتی محقّقانه بگفتندی و…
یا وفا خود نبود در عالَم (27-1)
یکی در صنعتِ کُشتی گرفتن سرآمده بود، سی‌صد و شصت بندِ فاخر بدانستی و هر روز به نوعی از آن…
