خوردن برایِ زیستن و ذکر کردن است (5-3)
-
اندازه متن
+
در سیرتِ اردشیرِ بابکان آمده است که حکیمِ عرب را پرسید که: روزی چه مایه طعام باید خوردن؟
گفت: صد دِرَم سنگ کفایت است.
گفت: این قدر چه قوّت دهد؟
گفت: هٰذَا الْمِقْدارُ یَحْمِلُکَ و مٰازادَ عَلیٰ ذٰلِکَ فَاَنْتَ حامِلُهُ. یعنی این قدر تو را بر پای همیدارد و هر چه بر این زیادت کنی، تو حمّال آنی
خوردن برایِ زیستن و ذکر کردن است
تو معتقد که زیستن از بهرِ خوردن است
دورانِ بقا چو بادِ صحرا بگذشت (30-1)
پادشاهی به کشتنِ بیگناهی فرمان داد. گفت: ای ملِک! به موجبِ خشمی که تو را بر من است، آزارِ خود…
زنبور درشت بی مروت را گوی (74-8)
یکی را گفتند: عالم بی عمل به چه ماند؟ گفت: به زنبور بی عسل
زنبور درشت بی…
