زنبور درشت بی مروت را گوی (74-8)
-
اندازه متن
+
یکی را گفتند: عالم بی عمل به چه ماند؟
گفت: به زنبور بی عسل
زنبور درشت بی مروت را گوی
باری چو عسل نمی‌دهی نیش مزن
خویشتن را بزرگ پنداری (43-8)
هرکه با بزرگان ستیزد، خون خود ریزد
خویشتن را بزرگ پنداری راست گفتند یک دو بیند لوچ
…
استاد معلم چو بود بی آزار (4-7)
معلم کُتّابی دیدم در دیار مغرب ترشروی تلخ گفتار بدخوی مردم آزار گدا طبع ناپرهیزگار که عیش مسلمانان به دیدن…
