سفله را قوت مده چندانکه مستولی شود (38)
-
اندازه متن
+
سفله را قوت مده چندانکه مستولی شود
گرگ را چندانکه دندان تیزتر خونریزتر
خورشید که بر جامهٔ درویش افتد (29)
خورشید که بر جامهٔ درویش افتد از بخت نگونش ابر در پیش افتد
کس نبیند بخیل فاضل را (108-8)
دو کس مردند و حسرت بردند: یکی آن که داشت و نخورد و دیگر آن که دانست و نکرد
