نماند حاتمِ طایی ولیک تا به ابد (48-2)
-
اندازه متن
+
حکیمی را پرسیدند: از سخاوت و شجاعت کدام بهتر است؟
گفت: آن که را سخاوت است به شجاعت حاجت نیست
نماند حاتمِ طایی ولیک تا به ابد
بمانْد نامِ بلندش به نیکویی مشهور
زکات مال به در کن که فَضْلهٔ رَز را
چو باغبان بزند، بیشتر دهد انگور
نبشته است بر گورِ بهرامِ گور
که دستِ کَرَم به ز بازویِ زور
چو لقمان دید کاندر دست داوود (79-8)
هر آنچه دانی که هر آینه معلوم تو گردد، به پرسیدن آن تعجیل مکن که هیبت سلطنت را زیان دارد…
چه خوش گفت زالی به فرزند خویش (6-6)
وقتی به جهل جوانی بانگ بر مادر زدم، دل آزرده به کنجی نشست و گریان همیگفت: مگر خردی فراموش کردی…
