پایِ مسکینْ پیاده چند رود؟ (12-2)
-
اندازه متن
+
شبی در بیابانِ مکّه از بیخوابی پایِ رفتنم نماند؛ سر بنهادم و شتربان را گفتم: دست از من بدار
پایِ مسکینْ پیاده چند رود؟
کز تحمّل ستوه شد بُختی
تا شود جسمِ فربهی لاغر
لاغری مرده باشد از سختی
گفت: ای برادر! حرم در پیش است و حرامیّ در پس؛ اگر رفتی بُردی، وگر خفتی، مُردی
خوش است زیرِ مُغیلان به راه بادیه خُفت
شبِ رَحیل ولی ترکِ جان بباید گفت
غمی کز پیش شادمانی بری (94-8)
گدای نیک انجام به از پادشای بد فرجام
غمی کز پیش شادمانی بری به از شادیی کز…
آن که حظ آفرید و روزی داد (102-8)
بزرگی را پرسیدند: با چندین فضیلت که دست راست را هست خاتم در انگشت چپ چرا میکنند؟ گفت: ندانی که…
