گرت خوی من آمد ناسزاوار (95-8)
-
اندازه متن
+
زمین را ز آسمان نثار است و آسمان را از زمین غبار. کلُّ اِناءٍ یَتَرشَّحُ بِما فیهِ
گرت خوی من آمد ناسزاوار
تو خوی نیک خویش از دست مگذار
نیک سهل است زنده بی جان کرد (50-8)
کشتن بندیان تأمل اولی تر است، به حکم آن که اختیار باقیست: توان کشت و توان بخشید. و گر بی…
میمیرم و همچنان نظر بر چپ و راست (80)
میمیرم و همچنان نظر بر چپ و راست تا آنکه نظر در او توان کرد کجاست؟
