گهی کاندر بلا مانی، (ز جان و دل) خدا خوانی (79)
-
اندازه متن
+
گهی کاندر بلا مانی، (ز جان و دل) خدا خوانی
چو بازت عافیت بخشد سر از طاعت بگردانی
جایی نرسد کس به توانایی خویش (44)
جایی نرسد کس به توانایی خویش الا تو چراغ رحمتش داری پیش
ز بخت، رویتُرُشکرده، پیشِ یارِ عزیز (10-3)
یکی از علما خورندهٔ بسیار داشت و کَفافِ اندک. یکی را از بزرگان که در او معتقد بود بگفت. روی…
