گهی کاندر بلا مانی، (ز جان و دل) خدا خوانی (79)
-
اندازه متن
+
گهی کاندر بلا مانی، (ز جان و دل) خدا خوانی
چو بازت عافیت بخشد سر از طاعت بگردانی
نه عجب گر فرو رود نَفَسَش (51-8)
حکیمی که با جُهّال دراُفتد توقعِ عزّت ندارد وگر جاهلی به زبانآوری بر حکیمی غالب آید عجب نیست که سنگیست…
شد غلامی که آبِ جوی آرَد (23-3)
صیّادی ضعیف را ماهیِ قوی به دام اندر افتاد، طاقتِ حفظِ آن نداشت. ماهی بر او غالب آمد و دام…
