صدایت هم فراموشم شد
-
اندازه متن
+
چه دورم از خود
صدایت هم فراموشم شد
تا سپیده به انتظار صدایت گذشت
چنگ میزنم به ریسمانِ زمان
که بایستد شاید و
بازگرداند مرا به من
امشبم اما
پُر است از امیدو شایدها
به جز این چه انتظار
از این زندگی
جز انتظار صدایت
که با این شعر
سپیده دمید
بدون اینکه بگوئی نیز می دانم
بدون اینکه بگوئی نیز می دانم حس می کنم که خواهی گریخت ناتوان از التماسم ، ناتوان از دویدن اما…
عاشقی دیگر به سبکی که من ساکتم وجود ندارد
حرفی نگفته در زیر آفتاب باقی نمانده به این سبب شبانه میسرایم عشقم را نه در شب و نه در…
