عشقِ رخِ یار، بر منِ زار مگیر (21)
-
اندازه متن
+
عشقِ رخِ یار، بر منِ زار مگیر
بر خسته‌دلانِ رندِ خَمّار مگیر
صوفی چو تو رسمِ رهروان می‌دانی
بر مَردمِ رند، نکته بسیار مگیر
عید است و موسم گل، ساقی بیار باده (48)
عید است و موسم گل، ساقی بیار باده هنگام گل که دیده بی می قدح نهاده
منم که گوشهٔ میخانه خانقاهِ من است (53)
منم که گوشهٔ میخانه خانقاهِ من است دعایِ پیرِ مغان وردِ صبحگاهِ من است
گَرَم…
